Het tuug dat wödt edragen is bekaant hetzölfde as van de boerenbevolking rond 1900.

's Zundags deugen de vrouwleu een knipmusse; een kappie van tule met geborduurde bleumpies. Veerders een zwart jak met lange mouwen, met an de veurkaante kaant en plooien; nen zwarten rok met doar oaverhen een zwart zieden of lusteren schölk.

Noäst het zunse tuug hadden de vrouleu ook een 'daangs uutgoanstuug'. Ginne warkklere, mar bedoeld as ze deurdeweks van huus gungen. Ze dreugen dan ne plooimusse, ook wel troelamusse eneumd. Ne katoenen musse met kaant en an de veurkaante een geplooiden band. Veerders hadden ze een blauw-wit gebloemd jak, den met een schootje oaver de rok wödden edragen.

Vanzölfs zat hieronder nen zwatten rok met an de onderkaante nen stootraand en doar oaverhen nen blauw-wit geblokten schölk. Zee leupen op wit geschoerde kloompe. Biej koald weer dreugen ze ook nog nen umslagdook. As tasse hadden ze nen reeten körfie.

Biej de keerls was der neet zovölle verschil in de daangse en zunse klere. Het zunse tuug bestun uut nen lakensen jas, doaronder nen zwarte klepbokse. Een blauw-wit gestreept boezeroen met doar oaverhen nen bef en vessien. As het der an zat dan dreug de keerl een zulveren zakhorlogie met ketten in 't ves. Zundaags dreug hee zwatte schoenen en ne zwatte pette.

De daangse klere zint neet zovölle aans. Allene zonder ves en bef en hee löp dan ook op geschoerde kloompe.